İran'da bizim burada beklediğimiz kadar kapalı bir atmosferle karşılaşmadık. Kültür Bakanlığı Tiyatro dairesi temsilcisi, oyunumuza zarar vermeyecek şekilde, kız arkadaşlarımızın başlarına birer örtü koymasını rica ederken, pek çok defalar, özür dilemiş, bizim bu festivale gelmemizin onlar için büyük bir detek olduğunu, ancak İran'da ki bu olumlu gelimelerin devam etmesini istiyorsak bu kurallara temsili de olsa saygı göstermemizi bekliyordu. Bizim koşullarımızın değişmesine, bu koşullara karşı koyarak yardımcı olamazsınız diyorlardı. Bizim koşullarımızın değişmesini istiyorsanız, bizim verdiğimiz mücadeleye engel olmak istemiyorsanız, lütfen bu kurallara saygı gösterin diyorlardı. Buna gerekçe olarak da, Humayni'nin yönetime geçişi sırasında, Hümayni yanlısı olup da yakınlarını kaybedenlerin, özellikle dini kuralların hafifletilmesi konusuna nasıl olumsuz tepki gösterdiklerini anlatıyorlar.
    Dncak şurası net, İran insanı ile Afgan insanı arasında büyük farklar var. Birkere, yaşamakta olduğu yörede yerleşik kültürü ile belli bir egemenlik kurmuş, Hindistanı da etkilemiş olan Pers kültür ve felsefe yaşantısının, resmi, heykeli, tiyatroyu, edebiyatı nasıl içine sindirmiş olduğunu görüyorsunuz. Bizde neredeyse İslamiyet istiyor diye, tiyatroları kapatmaya çalışan zihniyet buarada halktan destek alamaz durumda.Oysa Refah- Yol uygulaması sırasınde bize İranla ilgili gelen etki ve bilgiler bunun tam tersi doğrultusunda idi.
    Batı da Avrupada Tiyatro öldü diyenlerin gelip İran'da oyun izlemesi gereikir. Çünkü o zaman tiyatronun gücünü ve önemini bir kat daha iyi anlayacaklar . Tiyatro ve onun sahib olduğu özellikler, bireyin kendini tanıması ve empati külyürü için gelecekte daha da önem kazanmak zorunda. İran'da sağlam Pers kültürü bunun işaretini veriyor.