Gece yarısına yakın bir saatte bir otelin lobisinde bir araya gelen üç adam, sabahın ilk ışıklarına dek insanın evrimi, Newton, Descartes, kuantum fiziği, Kopenhag Yorumu, büyük savaşın acıları, kadın-erkek ilişkileri, neden-sonuç ilişkileri üzerine durmaksızın konuşarak bekleme durumunun yarattığı gerginliği aşmaya çalışırlar. Bekleme süresi sona erdiğinde bekledikleri yanıtları bulmayı umut ederek saatler boyunca konuşmayı sürdürürler. “Düşünmeyi durdurmak mümkün değildir”.
 
Üç adamın başlangıçta yanıtını aradıkları sorular nettir. Neyi beklediklerini bilirler. Ancak bekleme süresince birbirlerinin sorularına verdikleri yanıtlar belirsizliği artırır. Her bir soru başka bir soruyla yanıtlanmaya çalışılır. Tüm soruların cevabı aynı sorunun, insanın en temel sorusunun yanıtına bağlıdır: “Ben kimim ve ne yapıyorum burada?”. Ancak sorunun ne zaman, nerede, nasıl sorulduğu önemlidir.