Şarkı ve dans performanslarında çok başarılılar. Oyunculuk konusunda çoğu başarılı, hepsi hırslı. Uyumları çok iyi. Hepsinin gözleri ışıl ışıl. Başarılı gençlerin sırtladığı prodüksiyonun adı : Sidikli Kasabası Müzikali !

Müzikal; işemenin paraya bağlandığı, işemek için parası olmayanların hapislerde çürüdüğü  ve ‘ Sidikli ’ ye gönderildiği hayali bir kasabayı anlatıyor. Çevre kirliliğinin, su sorununun ve yönetimler tarafından uygulanan halkı ezen politikaların, politika-patronlar arasındaki çıkar ilişkilerinin, neşeyle işlendiği bir oyun var karşımızda. Bu durum metne, aktarım açısından oldukça önemli bir avantaj sağlıyor. Sahnede, evrensel bir yetişkin masalını eğlenerek izliyoruz. 

Ekip oldukça başarılı. Konservatuar Müzikal Bölümü öğrencileri, var olan tiyatral sisteme ve parasızlığa karşı ideallerini kuşanarak, sabırla çabalayarak seyirciyle buluşmuşlar. Yaptıkları iş, onlardan beklentiyi arttıracağı için işleri oldukça zor ama izlediğim ekip, gerek uyumları gerek yetenekleriyle yepyeni projeleri başaracak güçteler. 

Oyuncular enerjileri ile ikibuçuk saatlik bu oyunu, diri tutmayı başarıyor. Oyuna hakim olan toplu sahneler, yönetmence iyi çözümlenmiş. Genç yönetmen Oğuz Utku Güneş, ilk profesyonel rejisörlük çalışmasında, bir yönetmenden beklenilen yaratıcılık yetisini sonuna kadar oyunun hizmetine sunarak, oyunu hareketlendirmeyi başarmış ve oyunu seyir lezzetini arttırmış… Oyuncuların oyundaki uyumu hemen göze çarpıyor. Kostümden kostüme karakterden karaktere, diyalogtan dansa  geçerken oldukça başarılılar. Özellikle; Nebi Birgi, Efe Ünal, Selmin Artemiz, Doruk Şengün, Berfu Aydoğan, Derman Çinkılıç ve Beste Özgümüş ekibin oyunculuk ortalamasını yukarıya çeken isimler.

Mark Hollmann’ın harika müziklerine Murat Kodallı önderliğinde can veren orkestrayı ayrıca kutlamak gerek. Müzisyenlerin hikayeye katılımını arttırmak iyi olabilir. Ayrıca önlerinde bir duvar gibi duran tel setin küçültülmesi de görünürlüklerini arttıracak ve onları tanıma şansı bulabileceğiz. Nebi Birgin, gerek oyunculuğu, gerek ses ve fiziği ile oyunda başarılı bir performans gösterirken , müzikalin danslarını başarıyla kurgulamış.

Oyunu izlerken, oyuncuların, makyaj, kostüm, bedenleri ve sesleriyle farklı yaşlardaki karakterlere ulaşmadaki zorlama duran çabaları, DT kadrosundan karakterlere uygun yaşlardaki oyuncuların takviye edilmesiyle çözülebilir  miydi, diye düşündüm. Oyunda var olan teknik sorunların fark edildiğini ve çözümleneceğini var sayıyorum. Örneğin mikrofon ayarları ve takip ışığının iyileştirilmesi provayla çözülebilecek unsurlar. Oyunun tam vaktinde başlamasının seyirciye duyulan saygının göstergesi olduğuna dikkat çekmek iyi olacak.

Her sezon hem de varlığıyla, eleştiri oklarına hedef olan Devlet Tiyatroları, bu oyunla izleyicideki, ‘hantal’ imajını dinamiğe çevirmeyi başarıyor. En azından bu işle, bu konuda beni ümitlendiriyor. DT karar mercilerini, gençleri yüreklendiren tavırları için kutlamak gerekli. Repertuvarda bu denli genç, dinamik, keyifli işlerin çoğalması, projelerin seyirciyle müthiş bir sinerji oluşturacağı anlamına geliyor. Sıradaki müzikal nedir, diye soruyoruz seyirciler adına... 

Orijinal “ Sidikli Kasabası Müzikali ”nin küçük salonlardan, Broadway’e kadar varan yolculuğu ile paralel yolculuğu Türkiye’de paylaşan ekibi kutluyor, yüreklerine kuvvet, diyorum. Onların, bu işleriyle, hantal tiyatromuzu silkelemekte diğer genç gruplara önemli bir katkı yaptıklarını düşünmekteyim. 

Bu oyunun önümüzdeki sezon da seyirciyle paylaşacağı öngörümü sizinle paylaşayım ama yine de siz oyunu bu sezon görmek için acele edin. Sidikli Kasabası, kesinlikle izlenmesi gereken bir oyun olarak, tiyatro sezonunu taçlandırıyor.