Okunma Sayısı: 297
12-11-2010 11:17
Katherine 'nın kızkardeşi Claire ise ,Katherine'yi New York'a yanına taşınmaya iknaya ve bir anlamda Catherine'nin hayatını kendince planlamaya çalışıyor.Bir diğer karakter ise matematik dalında doktora öğrenimi yapan ve Katherina'nın babası matematik dehası Robert'in ölümünün ardından bıraktığı çalışma notlarını önemli birşeyler bulabilirim umudu ve heyecanı ile incelemeye çalışan Harold. David Auburn'un herhangi bir matematik eğitimi almamış olması oyunu ilginç kılan unsurlar arasında sayılıyor.Ancak oyunda matematik hakkında çok fazla ayrıntılı bilgiye sahip olmayı gerektirecek bir yapı yok. Oyunu çeviren Zeynep Avcı'nın tespiti bu noktada önem kazanıyor.Diyor ki Zeynep Avcı Oyun insanın hayatını çözmesinin en zorlu matematik teoremini çözmekten ne denli zor olduğunu anlatıyor. Kısaca matematik tamamen bir yan tema olarak işlenmiş.Bir matematik gerçeği var oyunda ancak oyunun organik yapısına işlemiş bir matematik temasından sözetmek pek doğru bir yaklaşım olmayacak.
Oyunda çözülmeyi bekleyen bir matematik sorunu ya da sorusundan çok çözülmeyi bekleyen bir karakter ve ilişkiler yumağı var. Herşeyin ,ilişkilerin bile bir formülü olduğu gerçeğinden hareket etsek bile oyun ile ilgili olarak kimi üniversitelerin matematik kürsülerinin sempozyunlar düzenlemiş ve deha ile deliliğin ,matematik ile hayatın arasındaki ilişkiyi araştırmış olmaları biraz düşündürücü ve biraz abartılı gibi geliyor bize. Oyunda matematik ile hayatın ilişkisini sorgulayan bir anlatımdan çok,hayatın herhangi bir alanında karşımıza çıkabilecek,çelişkileri olan yaşama farklı açıdan yaklaşan bir genç kadını gözlemliyoruz. Katherina'nın babası Robert bir matematik dahisi olmasaydı da bir şair ,bir ressam ya da bir kimyager olsaydı oyunun yapısında çok büyük bir değişiklik olmayacaktı .
Bu açıdan oyun hakkında yapılmış yorumları biraz abartılı bulduğumu söylemek istiyorum.İyi bir oyun. Kurgusu sağlam.Tiyatro'nun da kendine has bir matematiği olduğunu söyleyecek olursak , oyunun matemetik kurgusu sağlam. Kısaca çatışmalar,gerilim yerli yerinde kullanılmış.Tiyatro oyunundan biraz olsun anlayanların biraz sonra ne olacağını kestirmeleri pek de zor değil. Dediğim gibi matematik kurgu çok sağlam kurulmuş ancak pek fazla merak unsuru ve şaşırtmaca yok.Tiyatronun formülünü kavramış Auburn ve tüm verileri yerli yerinde kullanmış. Tıpkı bir matematik ya da kimya ya da fizik formülünde olduğu gibi… Elbette Pulitzer ödülü alan bir oyun için bundan daha fazlasını söylemek gerekir.Yine de son söz kişinin kendine yani size ait.
Gelelim Kenter Tiyatro'sunun yorumuna. Yılların tecrübeli tiyatro sanatçısı Yıldız Kenter'in yönetmenliğini yaptığı oyunda genç tiyatro sanatçılarına şans vermiş olması gerçekten sevindirici ve heyecan verici. Yıldız Kenter'in yönetmenliğini yaptığı oyunda Müşfik Kenter gibi bir usta ile sahneyi paylaşıyor olmanın sevinci ve heyecanını en iyi genç sanatçılarımız anlatabilir sanıyorum.
Birinci sahnenin ilk dakikalarında genç oyuncuların heyecanı dikkat çekiciydi.İlk anda rolle bütünleşmeleri pek mümkün olmadı ama oyunun ilerleyen dakikalarında yakaladıkları performans büyük bir alkışı haketti doğrusu. Catherina rolünü canlandıran Yeşim Koçak'ta Yıldız Kenter'in büyülü havasını sezinledik.Özellikle bazı vurgulamaları sahnede bire bir Yıldız Kenter'i izliyoruz hissine kapılmamıza neden oldu. Yönetmenin Yıldız Kenter olması elbette sahnede bir Yıldız Kenter etkisi ve esintisi şeklinde kendisini gösterecekti .Yine de bundan sonraki oyunlarda Yeşim Koçak'ın kendi tarzı ve tavrını yakalaması gerektiğini ısrarla belirtiyor ve şiddetle tavsiye ediyoruz.
Oyunda Harold rolünü canlandıran Engin Hepileri başarılı bir performans sergilemesine rağmen Harold rolü için pek uygun değildi sanırız.Elbette yönetmen karakteri en iyi canlandıracağına inandığı kişiye rolü teslim edecektir ancak oyundaki Harold matematik alanında doktorasını yapan bir akademisyenden çok üniversite sınavlarına hazırlanan bir lise son sınıf öğrencisi havası veriyordu.Elbette Engin Hepileri sahnede canlandırdığı karakter açısından elinden geleni yaptı ve bizce de başarılı bir performans sergiledi.Ancak bu durum oyundaki Harold'un biraz daha baskın işlenmesinin oyuna büyük artı sağlayabileceği gerçeğini de değiştirmiyor.
Katherina'nın kızkardeşi Claire rolündeki Esra Kızıldoğan da genç tiyatro sanatçılarımızdan.Ancak oyunun sahnelenme aşamasındaki temel sorun bu noktada da karşımıza çıkıyor.Bu aşamada da oyundaki konumu, Catherine üzerindeki etkisi açısından Esra Kızıldoğan da yeterli olamadı görüşündeyiz.Claire daha güçlü,daha ezici daha baskın ele alınabilirdi.Ancak bu saydığımız özellikler için Esra Kızıldoğan 'ın Claire karakteri üzerinde biraz daha düşünmesi,karakteri tanımaya çalışması ve kendinden birşeyler katması gerekiyor.
Müşfik Kenter'in özellikle 2. perdenin ortalarında tam dehanın ve deliliğin çatıştığı o anda,evinin bahçesinde,soğukta kızı Catherina tarafından bulunduğu sırada sergilediği oyunculuk nefesimizi kesti adeta . Sanırız tam da o anda pek çok seyirci tıpkı bizim gibi ayağa kalkıp Müşfik Kenter'i alkışlamamak için kendisini zor tuttu.
Yönetmen Yıldız Kenter,başrolde Müşfik Kenter ve Pulitzer ödüllü bir yazar, yeni bir oyun,genç yetenekler. Elbette bu önemli unsurlar bir araya geldiğinde seyrettiğiniz oyundan keyif almamanız olanaksız. Elbette isimleri ve sanatları büyük sanatçılarımızın her alanda genç yeteneklere şans vermelerini çok istiyoruz.Bazen de olmuyor işte. Ne yapılırsa yapılsın birşeyler eksik kalıyor.Oyun 'u başarılı oyunculuğu ile Müşfik Kenter kurtarıyor.Catherine rolündeki Yeşim Koçak da elinden geleni yapıyor ama yine de Kenter Tiyatrosu'nda sahnelenen "Çözüm" adlı oyun acil bir çözüm bekliyor.
2001 yılı Drama dalında Pulitzer ödülü kazanan Prof adlı oyunda uzun süre ciddi birtakım akli problemler yaşayan ve aynı zamanda da bir matematik dehası babasına bakmak zorunda kalan genç bir kadının,Katherine'nın hikayesi anlatılıyor.Oyun Katherine'nın babasının öldüğü gün başlıyor.O gün aynı zamanda Katherina da 25. yaşgününü kutluyor ve bu arada babasının akli sorunlarının ve dehasının ne kadarının kendisine miras kalmış olabileceğini kendince sorguluyor.
Katherine 'nın kızkardeşi Claire ise ,Katherine'yi New York'a yanına taşınmaya iknaya ve bir anlamda Catherine'nin hayatını kendince planlamaya çalışıyor.Bir diğer karakter ise matematik dalında doktora öğrenimi yapan ve Katherina'nın babası matematik dehası Robert'in ölümünün ardından bıraktığı çalışma notlarını önemli birşeyler bulabilirim umudu ve heyecanı ile incelemeye çalışan Harold. David Auburn'un herhangi bir matematik eğitimi almamış olması oyunu ilginç kılan unsurlar arasında sayılıyor.Ancak oyunda matematik hakkında çok fazla ayrıntılı bilgiye sahip olmayı gerektirecek bir yapı yok. Oyunu çeviren Zeynep Avcı'nın tespiti bu noktada önem kazanıyor.Diyor ki Zeynep Avcı Oyun insanın hayatını çözmesinin en zorlu matematik teoremini çözmekten ne denli zor olduğunu anlatıyor. Kısaca matematik tamamen bir yan tema olarak işlenmiş.Bir matematik gerçeği var oyunda ancak oyunun organik yapısına işlemiş bir matematik temasından sözetmek pek doğru bir yaklaşım olmayacak.
Oyunda çözülmeyi bekleyen bir matematik sorunu ya da sorusundan çok çözülmeyi bekleyen bir karakter ve ilişkiler yumağı var. Herşeyin ,ilişkilerin bile bir formülü olduğu gerçeğinden hareket etsek bile oyun ile ilgili olarak kimi üniversitelerin matematik kürsülerinin sempozyunlar düzenlemiş ve deha ile deliliğin ,matematik ile hayatın arasındaki ilişkiyi araştırmış olmaları biraz düşündürücü ve biraz abartılı gibi geliyor bize. Oyunda matematik ile hayatın ilişkisini sorgulayan bir anlatımdan çok,hayatın herhangi bir alanında karşımıza çıkabilecek,çelişkileri olan yaşama farklı açıdan yaklaşan bir genç kadını gözlemliyoruz. Katherina'nın babası Robert bir matematik dahisi olmasaydı da bir şair ,bir ressam ya da bir kimyager olsaydı oyunun yapısında çok büyük bir değişiklik olmayacaktı .
Bu açıdan oyun hakkında yapılmış yorumları biraz abartılı bulduğumu söylemek istiyorum.İyi bir oyun. Kurgusu sağlam.Tiyatro'nun da kendine has bir matematiği olduğunu söyleyecek olursak , oyunun matemetik kurgusu sağlam. Kısaca çatışmalar,gerilim yerli yerinde kullanılmış.Tiyatro oyunundan biraz olsun anlayanların biraz sonra ne olacağını kestirmeleri pek de zor değil. Dediğim gibi matematik kurgu çok sağlam kurulmuş ancak pek fazla merak unsuru ve şaşırtmaca yok.Tiyatronun formülünü kavramış Auburn ve tüm verileri yerli yerinde kullanmış. Tıpkı bir matematik ya da kimya ya da fizik formülünde olduğu gibi… Elbette Pulitzer ödülü alan bir oyun için bundan daha fazlasını söylemek gerekir.Yine de son söz kişinin kendine yani size ait.
Gelelim Kenter Tiyatro'sunun yorumuna. Yılların tecrübeli tiyatro sanatçısı Yıldız Kenter'in yönetmenliğini yaptığı oyunda genç tiyatro sanatçılarına şans vermiş olması gerçekten sevindirici ve heyecan verici. Yıldız Kenter'in yönetmenliğini yaptığı oyunda Müşfik Kenter gibi bir usta ile sahneyi paylaşıyor olmanın sevinci ve heyecanını en iyi genç sanatçılarımız anlatabilir sanıyorum.
Birinci sahnenin ilk dakikalarında genç oyuncuların heyecanı dikkat çekiciydi.İlk anda rolle bütünleşmeleri pek mümkün olmadı ama oyunun ilerleyen dakikalarında yakaladıkları performans büyük bir alkışı haketti doğrusu. Catherina rolünü canlandıran Yeşim Koçak'ta Yıldız Kenter'in büyülü havasını sezinledik.Özellikle bazı vurgulamaları sahnede bire bir Yıldız Kenter'i izliyoruz hissine kapılmamıza neden oldu. Yönetmenin Yıldız Kenter olması elbette sahnede bir Yıldız Kenter etkisi ve esintisi şeklinde kendisini gösterecekti .Yine de bundan sonraki oyunlarda Yeşim Koçak'ın kendi tarzı ve tavrını yakalaması gerektiğini ısrarla belirtiyor ve şiddetle tavsiye ediyoruz.
Oyunda Harold rolünü canlandıran Engin Hepileri başarılı bir performans sergilemesine rağmen Harold rolü için pek uygun değildi sanırız.Elbette yönetmen karakteri en iyi canlandıracağına inandığı kişiye rolü teslim edecektir ancak oyundaki Harold matematik alanında doktorasını yapan bir akademisyenden çok üniversite sınavlarına hazırlanan bir lise son sınıf öğrencisi havası veriyordu.Elbette Engin Hepileri sahnede canlandırdığı karakter açısından elinden geleni yaptı ve bizce de başarılı bir performans sergiledi.Ancak bu durum oyundaki Harold'un biraz daha baskın işlenmesinin oyuna büyük artı sağlayabileceği gerçeğini de değiştirmiyor.
Katherina'nın kızkardeşi Claire rolündeki Esra Kızıldoğan da genç tiyatro sanatçılarımızdan.Ancak oyunun sahnelenme aşamasındaki temel sorun bu noktada da karşımıza çıkıyor.Bu aşamada da oyundaki konumu, Catherine üzerindeki etkisi açısından Esra Kızıldoğan da yeterli olamadı görüşündeyiz.Claire daha güçlü,daha ezici daha baskın ele alınabilirdi.Ancak bu saydığımız özellikler için Esra Kızıldoğan 'ın Claire karakteri üzerinde biraz daha düşünmesi,karakteri tanımaya çalışması ve kendinden birşeyler katması gerekiyor.
Müşfik Kenter'in özellikle 2. perdenin ortalarında tam dehanın ve deliliğin çatıştığı o anda,evinin bahçesinde,soğukta kızı Catherina tarafından bulunduğu sırada sergilediği oyunculuk nefesimizi kesti adeta . Sanırız tam da o anda pek çok seyirci tıpkı bizim gibi ayağa kalkıp Müşfik Kenter'i alkışlamamak için kendisini zor tuttu.
Yönetmen Yıldız Kenter,başrolde Müşfik Kenter ve Pulitzer ödüllü bir yazar, yeni bir oyun,genç yetenekler. Elbette bu önemli unsurlar bir araya geldiğinde seyrettiğiniz oyundan keyif almamanız olanaksız. Elbette isimleri ve sanatları büyük sanatçılarımızın her alanda genç yeteneklere şans vermelerini çok istiyoruz.Bazen de olmuyor işte. Ne yapılırsa yapılsın birşeyler eksik kalıyor.Oyun 'u başarılı oyunculuğu ile Müşfik Kenter kurtarıyor.Catherine rolündeki Yeşim Koçak da elinden geleni yapıyor ama yine de Kenter Tiyatrosu'nda sahnelenen "Çözüm" adlı oyun acil bir çözüm bekliyor.
Etiketler:
kent oyuncuları çözüm
YAZARIN DİĞER YAZILARI
KULLANICI YORUMLARI
Bu habere hiç yorum yapılmamış. İlk yapan siz olun etkileşimi arttırın.
